Is jouw peuter / kleuter gelukkig of maak jij je zorgen?

Is jouw peuter / kleuter gelukkig of maak jij je zorgen?

Er is nogal wat gedoe in het nieuws de laatste tijd over te veel druk bij kinderen door school en ouders en het aantal etiketjes dat veel kinderen krijgen op geplakt. Ik deze blog wil ik daar graag even bij stil staan. Hoe belangrijk is het dat je kind in de eerste plaats gelukkig is?

Prestatiedruk

Wat veel artikelen en de filmpjes zeggen is dat ouders en scholen willen dat een kind volgens de norm presteert. Dat deze norm te veel druk legt op kinderen om te presteren. En dat daardoor er te veel en te snel etiketjes op kinderen wordt geplakt. Ik zal niet ontkennen dat dit gebeurt al is dit duidelijk maar één kant van de medaille.

Een ongelukkig kind

Uit eigen ervaring weet ik dat er ouders zijn die zien dat hun kind niet gelukkig is. Kinderen die ongelukkig worden door naar de opvang of naar school te gaan en dat heeft effecten op gedrag thuis en op de lange duur het levensplezier van kinderen. Als ouder zie je dat je kind ongelukkig wordt maar de reden waardoor blijft onduidelijk. Praten op de opvang of op school geeft soms een eenzijdig beeld of totaal geen herkenning met de thuissituatie. Je ziet je kind steeds verder de afgrond in glijden en je staat machteloos. De gesprekken gaan altijd weer over het kind en zijn gedrag en toch voel je als ouder dat er meer aan de hand is alleen kun je er niet de vinger op leggen…

Zoektocht

Als ouder start je een zoektocht waarbij je zowel bij vrienden, op school en zelfs bij huisartsen of in het ziekenhuis geen luisterend oor vind. Wij werden met een zwaar depressief kind en doodswens uit het ziekenhuis naar huis gestuurd; “Het ligt aan school, zei de arts, dus we doen geen onderzoek…”. Dat is de andere kant van de medaille. De eenzame machteloze zoektocht… Waar kun je jouw verhaal doen, wie luistert naar jouw zorgen, jouw bevindingen met betrekking tot je kind? En ondertussen zie je je kind wegglijden…

Etiketteren

Is een etiketje op plakken dan dé uitkomst? Is dat het eindstation…

Mijn mening is van niet. Een diagnose zoals bij onze kinderen hoogbegaafdheid, hooggevoeligheid, beelddenken en dyslexie is een kader. Het geeft verheldering over het hoe en waarom. Vanuit dit kader kun je de ouders én het kind helpen zichzelf te leren begrijpen waardoor het handvatten krijgt waar zijn talenten liggen en wat zijn valkuilen zijn; zoals ieder ander mens!

Counselling is onderzoek doen waar het kind tegenaan loopt ipv meteen een etiketje plakken

Wat mij betreft is vóór het etiketje plakken een heel groot en wijds onderzoek nodig. Er kunnen veel oorzaken zijn voor de problemen, denk niet meteen in etiketjes en laat dit je kind ook niet aanpraten. We onderzoeken de hele situatie: wat is de reden dat het kind ongelukkig is of niet goed presteert. Er zijn vele oorzaken mogelijk… kijken welke symptomen in welk etiketje past is wat mij betreft het paard achter de wagen spannen. Laten we eens kijken naar de oorzaken van verschillende problemen waar een kind tegenaan loopt.

Bv. concentratieproblemen, leesproblemen, psychosomatische klachten: buikpijn, hoofdpijn, onverklaarbare koorts, oorpijn, schoolziek, laag zelfvertrouwen, faalangst, minder sociaal, … en alles waar een kind tegenaan kan lopen thuis als op school.

Oorzaken voor bovenstaande problemen kunnen allemaal zijn:

  • – te laat / te weinig slaap
  • – ontwikkelingsachterstand of – voorsprong
  • – scheiding van ouders
  • – lichamelijke ziekte (ernstig of tijdelijk)
  • – eenzaamheid
  • – negatieve groepscultuur in opvang of klas
  • – hooggevoeligheid
  • – hoog of laag IQ
  • – ADHD
  • – autisme
  • – gezinsproblemen
  • – schoolproblemen
  • – dyslexie
  • – pesten
  • – dromen / leven in eigen wereld
  • – geen of verstoort contact met leerkracht
  • – te hoge of te lage eisen
  • – te weinig aandacht
  • – trauma
  • – (emotioneel) verwaarloost
  • – een kind dat graag bezig is met zijn handen / lijf
  • – speels zijn (de wereld ontdekken door te spelen)
  • – jongen / meisje zijn
  • – misbruik / mishandeling
  • – …

En zo ben ik vast nog een aantal oorzaken vergeten. Kortom aan de meest voor het oog liggende klacht een specifiek gericht onderzoek doen is te kort door de bocht. Het etiketje dat gegeven wordt is dan misschien alleen maar een nep diagnose dat de symptomen verkeerd aanpakt terwijl de oorzaak blijft liggen = dit geeft natuurlijk alleen maar frustratie.

Onderzoek naar het welzijn van je peuter / kleuter

Loopt jou peuter / kleuter ergens tegenaan thuis of in de opvang/school? Laten we dan samen kijken wat er aan de hand is.

Dit kan op 2 manieren en een combinatie daarvan:

  1. Coaching aan ouders: Vanuit ervaring bied ik ouders en kinderen een onderzoek naar de symptomen én het welbevinden van een kind aan. Door de korte eindjes van inzichten van de ouders en de beleving van het kind zelf vanuit zijn thuis- en schoolsituatie aan elkaar te binden onderzoeken we of we de blauwdruk van de situatie van het kind kunnen ontdekken. Is er een signaal dat echt in de richting van een diagnose wijst of er blijven teveel losse eindjes dan worden u en uw kind gericht met een behoorlijk inzicht in de situatie doorgestuurd voor specialistische hulpverlening.
  2. Peuter Contact biedt en veilige omgeving voor je peuter / kleuter om in een klein groepje kinderen te leren, ontdekken en ontwikkelen; door de kleinschaligheid kan ik individueel coachen en begeleiden, maar ook observeren van gedrag. Waardoor ik samen met de ouders of begeleiders handvatten en tips mee kan geven. (10 + 1 peuterspeelochtenden op vrijdagen voorjaar 2018 – Klik hier voor meer informatie over de 10 +1 Peuter Contact ochtenden met een combi van peuterspeel en coaching)

Peuterspeel en dagopvang Boskoop

Voordeel van een vooronderzoek

U zult nu denken maar dan gaan we misschien wel 2 keer onderzoeken…

In de regel zal dit niet vaak voorkomen, de meeste symptomen kunnen worden veranderd wanneer het inzicht in de situatie ontstaat zodat je te weten komt waar het kind tegenaan loopt. Welke factoren er meespelen. In mijn praktijk kan ik uw kind handvatten geven om de situatie te hanteren en om zelf te leren aangeven wat er speelt. Ook ouders kan ik handvatten geven en eventueel bijstaan in gesprek met de school. Binnen een korte tijd kan de situatie veel veranderen en uw kind wordt weer gelukkig.

Mocht het wel nodig zijn om uw kind door te sturen dan zult u terdege inzicht hebben in de situatie van uw kind en daardoor meteen in de gesprekken van de onderzoeker aanvoelen of het onderzoek / te verwachte diagnose “het puzzelstukje” is wat u mist of helemaal niet. Zodat u verder kunt zoeken wat er dan wel aan de hand mocht zijn. Als er na de losse eindjes een etiket op tafel komt dan zal dit misschien best even slikken zijn en toch ook een stuk rust brengen. Het onzichtbare wordt zichtbaar. Vergeet niet de diagnose een kader zijn en u samen met uw kind de invulling kan inpassen met hulp van specialistische training én Coaching. Waarom ook Coaching zult u denken? Omdat Coaching naar het totale kind én zijn/haar situatie kijkt in plaats van de kokerkijk van de specialistische hulp. Ook is er bij een Coach ruimte voor de beleving van de ouders zelf. Een diagnose/etiket krijgen is één. Het gaat er natuurlijk om hoe dit etiket het leven beïnvloed en voor welke valkuilen je staat. Voor ieder mens is het ontdekken wat je sterke kanten zijn door een diagnose en wat de minder sterke kanten zijn. Wanneer je dit leer te zien dan krijg je inzicht in jezelf en kun je de diagnose accepteren en tot je kracht maken!

Etiketje nodig? Check eerst wat er is!

Iedereen is uniek! En iedereen is anders! Wanneer we gelukkig zijn staan we in onze kracht. Bent u of is jouw kind ongelukkig? Onderzoek dan eerst waar dit door komt en begin klein…

Hoe belangrijk is het dat jouw kind gelukkig is? Of staat goed presteren op de hoogste plaats? Laat het me weten!

Leave a Reply